ಕವನ

ಸೀಮೆ ಮೀರುತ್ತಿದೆ ಹೀಗೇಕೆ ಮಾನವನ ದುರಾಸೆ? ,ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ಅವನಿಗೆ ಕಾದಿದೆ ನಿರಾಸೆ ,ಎಲ್ಲವೂ ಅಳೆದು ಬರೀ ಮನುಜರುಳಿದರೆ ಸೊಗಸೆ?ಎಲ್ಲವೂ ಅಳಿದ ಮೇಲೆ ಮನುಜರುಳಿವುದು ಬರಿ...

ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಡುತಿರಲುಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಲರವ ಕೇಳುತಿರಲುಆಹಾ! ಎಂಥಾ ಸುಮಧುರ ಸಂಜೆಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆ ವನದಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದುಸರಸರನೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾವನ್ನು ಕಂಡುಹೂಗಳ ಸುವಾಸನೆ ಸವಿದೆಪಕ್ಷಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಕೇಳಿದೆ...

ಮುಂಜಾನೆ ಮಂಜಲ್ಲಿಇಬ್ಬನಿಯ ರಂಗವಲ್ಲಿತಾ ನಗುತ ಬಂದಿಹನಿಲ್ಲಿನೇಸರನು ಹೊಸ ರಂಗು ಚೆಲ್ಲಿ|| ಹೊಲಗಳ ನಡುವಲ್ಲಿರೈತನ ಪರಿಶ್ರಮ ಗೊಣಬೆಗಳಲ್ಲಿಚುಮು ಚುಮು ಚಳಿಯಲ್ಲಿಮೈಯೊಡ್ಡಿ ನಿಂತಿದೆ ಬಿಸಿಲ ಅರಸುತಲಿ|| ಮಳೆ ಬೆಳೆಗಳ ನಂಟು...

ಓ ಜನನಿ, ನಿನ್ನ ಹರಿದ್ವರ್ಣದ ಜೋಕಾಲಿಯಲಿತರುಲತೆಗಳ ಸುಮಧುರ ಜೋಗುಳದಲಿಮಿಂದು ಅಂಕುರಿಸಿದೆವಮ್ಮ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿನಲಿ ಭೋರ್ಗರೆದು ಹರಿವ ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಸವಿದುಸ್ವಚ್ಛಂದದ ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಆಡಿ, ನಲಿದುಬೆಳೆದು ನಿಂತೆವಮ್ಮಾ , ನಿನ್ನ...

ನಿಂತ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಂದುಮಳೆ ಬಂದು ನಿಂತಿರಲು"ನೆಲವಾಸನೆ" ಮೂಗಿಗೆಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಾ ಕೂತ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿಮಿರಿಮಿರಿ ಮಿನುಗುತಹುಳವೊಂದು ಬಂದಿರೆ'ಎರೆಹುಳ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದೆ. ತಲೆ-ಬಾಲ ಒಂದೇ ತರ.ಕಡು ಕಂದು ಬಣ್ಣ.ದಿಕ್ಕು ತೋಚದ...

ಭೂರಮೆಗೆ ಅಂದದ ಸರವುಹನಿ ಹನಿ ಇಬ್ಬನಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಿಂದುವುಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪರಿಶುದ್ಧವುಹೊಳಪಿನ ಹೊಂಗಿರಣವು ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯು ದೇವರ ಕೈಚಳಕವುಯಾರಿಲ್ಲ ಈ ಕಲೆಗಾರನಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯುವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಕಲಾಸಿರಿಯುಇದ ನೋಡುವುದೇ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವು...

ಹಸಿರ ಉಟ್ಟ ಭೂಮಿತಾಯೇಉಸಿರ ಕೊಟ್ಟು ಬದುಕಿಸುವ ಮಾಯೇಏನಿಂಥ ಮಮಕಾರನಮ್ಮ ಮೇಲೆನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ ನಾ ಮಗುವಾದೆ ಒಂದಿನಿತು ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲಏನೊಂದು ವ್ಯರ್ಥವಿಲ್ಲಏನಿಂಥ ಸಾಕಾರನಿನ್ನ ಲೀಲೆನೀ ನಮ್ಮ ಮೊಗದ ನಗುವಾದೆ ನೋಡಿದಷ್ಟು...

ರವಿ ಮೂಡೆ ಮುನ್ನವೆದ್ದುತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯ್ಯನೊಡ್ಡಿತನಗೆಲ್ಲವನಿತ್ತ ನಿಸರ್ಗದನಿಯಮಕೆ ನಡೆವಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಕೂಗಿ ನಕ್ಕಿತುಅವನ ಹುಚ್ಚಾಟದ ಪೆಚ್ಚುತನಕೆ! ಉಳಿವು ಸಾಗಿಅಳಿವ ಕಾಣ್ವ ನೀತಿನೇಮಇವನ ನೀತಿನಿಯಮಗಳಅಬ್ಬರದ ಪಜೀತಿ ಬೇಕಿತ್ತೆ ಎಂದು!? ಸಜ್ಜಾಗಿರುವಾಗ ಮಣ್ಣಕಣವಾಗಲದುಉಳಿದವರ...