ಕವನ

ಸಂಪಿಗೆಯ ಕಂಪಿನಲಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚುಬುಸುಗುಟ್ಟಿದೆ ಕಾಡಂಚಿನಲಿಮೂಡಲಾರದ ಮೂಕ ದನಿ ಆ ಸಂಪಿಗೆಯಲಿತಡವರಿಸಿ ಆಗಸದಿಂದಿಳಿದ ವರುಣ ಧರೆಗೆಬಾನಂಚಿನ ಮೋಡಗಳ ಮರೆಯಿಂದಆ ಸಂಪಿಗೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸಮಳೆ ಬಂದು ಗಳಿಗೆಕಳೆಯೊ ಹೊತ್ತಿಗೆರವಿ ಕಿರಣ...

ಹಸಿರಲಿ ಉಸಿರಿದೆ ನೋಡಾಕಡಿಯಬೇಡವೋ ಕಾಡು ಮೇಡಾತಿಳಿದು ಬದುಕೋ ಹೇ ಮೂಢಾಕುಸಿದಿದೆ ನೋಡು ಅಂತರ್ಜಲಹೇ ಮನುಜಇದು ನಿನ್ನದೇ ಕಾರ್ಯದ ಪ್ರತಿಫಲಮಾಡದಿರು ಮನುಜ ಮರಗಳ ಮಾರಣಹೋಮತಿಳಿದಿರಲಿ ಇದು ನೀನೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನದೇ...

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹರಡುತ್ತಿದೆ ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಗಳ ಬಾನುಸೂರ್ಯನು ಮೇಲೇರಿ ಬಂದ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ತಾನುದುಂಬಿಗಳು ಹುಡುಕಿತ್ತಿವೆ ಹೂ ಸವಿಯಲು ಜೇನುಕವಿ ಕಾಳಿದಾಸ ನೋಡಿದರೆ ಇದನ್ನು ಏನೆಂದಾನುಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲೆ ಸರಿಸಿ ದಾರಿಯ...

ಚಿಟ ಪಟ ಮಳೆಯಲ್ಲಿಟಾರು ರಸ್ತೆಯ ಇಳಿಜಾರಿನಲಿಇಳಿದು ಸಾಗುತಿಹೆವು ನಾವುಕಂಬಳಿಯ ಕೊಪ್ಪೆ ಹೊದ್ದುನಿತ್ಯದ ಅನ್ನ ಅರಸುತಲಿಮಳೆ ಬಂದರೆ ಬಂತಲ್ಲ ಮಳೆಜಡಿಮಳೆ ಯಾಕಾದರೋ ಬಂತೋಎಂದು ಗೊಣಗುವ ನಗರದವರಲ್ಲಮಳೆ ಹನಿಗೆ ಮಣ್ಣ...

ಓ ಮಳೆಯೇ ಓ ಮಳೆಯೇಮೇಘದಿ ಇಳಿದೆ ನೀ ಧರೆಗೆಬಿಸಿಲ ಜಳಕ ಬೆಂದ ಜೀವಕೆನೀರೆರೆದು ದಾಹ ತಿರಿಸಿದೇ ಗಿರಿ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆತರುಲತೆಗಳು ಹೋನಕೆ ಸುರಿದುಹಕ್ಕಿಗ¼ÀÄ ಸಂತಸದಿ ರೆಕ್ಕೆ...

ಓ ತಾಯಿ ಮರ ದೇವತೆನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯ ಜಗದೊಡತೆ !! ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ತೊಟ್ಟಿಲವಾದೆಸತ್ತಾಗ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಬಂಡಿಯಾದೆಜೀವ ಜಂತುಗಳು, ಜೋತ ಭಾವಲಿಗಳುಖಗ-ಮೃಗಗಳಾದಿಯಾಗಿ, ಅಸಂಖ್ಯಾತಜೀವ ಪ್ರಭೇದಗಳು !ನಿನ್ನಾಶ್ರಯದಿ ಒಂದೇ ?...